Medisch

Enuresis is reeds vele eeuwen als probleem bekend en heeft medici en ouders steeds geprikkeld tot grote therapeutische inventiviteit.
Enuresis wordt gedefinieerd als onzindelijkheid voor urine op een tijdstip, waarop zindelijkheid verwacht mag worden. De leeftijdsgrens is in deze definitie open gelaten. Zo zijn er bijvoorbeeld binnen verschillende culturen duidelijk verschillende normen over zowel het tijdstip van zindelijk worden, als de ernst van de zindelijkheidsproblematiek!
Over het algemeen spreekt men van enuresis nocturna (bedplassen) als een kind van 6 jaar nog 's nachts in bed plast en van enuresis diurna als een kind van 4 jaar of ouder nog regelmatig overdag onzindelijk is.
Ook de frequentie van de enuresis speelt een rol. Deze varieert van sporadisch tot constant iedere dag en/of nacht. Om te voldoen aan de definitie geldt een minimumfrequentie van eens per maand.
Volgens de DSM-III-R (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) wordt van enuresis nocturna gesproken als een kind van 6 jaar tenminste tweemaal per maand 's nachts in bed plast of als een ouder kind dit tenminste ťťnmaal per maand doet.
Enuresis wordt secundair of verworven genoemd indien deze niet van de geboorte af bestaat, maar na een droge periode van een bepaalde duur is ontstaan. Als criterium wordt meestal een droog interval van 6 maanden gekozen.
Bij enuresis nocturna is er een onwillekeurige blaasontlediging volgens het patroon van een normale mictie, terwijl bij incontinentie dit normale karakter van de mictie ontbreekt. Door een zorgvuldige anamnese is dit belangrijke onderscheid meestal te maken. Bij enuresis is de blaaslediging dus urodynamisch normaal, bij incontinentie niet.
Enuresis is een symptoom, waarvoor bij verschillende kinderen verschillende oorzaken zijn te vinden. Een klacht ook die door verschillende kinderen (en ouders) als zeer verschillend in ernst wordt ervaren.

Gewijzigd op 16-11-2001 17:48:30